Resulta difícil comprender como se pode soster un sistema económico baseado na creación de faraónicas grandes superficies comerciales que incluso se publicitan con especiais a toda páxina en xornais como La Voz de Galicia, falando simplemente de espazos valeiros que ainda quedan por encher. É o caso dun especial sobre un centro comercial en A Coruña situado nunha antiga rúa vinculada coa prostitución, a Rúa do Papagaio, onde se construiu unha urbanización de élite co seu correspondente centro comercial respaldado por unha cadea tan reputada como El Corte Inglés.
E a pesares da baixada do poder adquisitivo da grande maioría dos cidadáns de a pe, e de que atopar un traballo, estable e alleo á economía sumergida, resulta unha misión imposible, cada vez proliferan máis as grandes moles de formigón, de espazos que misturan o público e o privado buscando incrementar un consumo que irremediablemente se fai cada vez máis rácano debido á coxuntura económica e social mundial que nos está a tocar vivir. Estamos cinguidos á curva descendente do ciclo económico que rematará ao chegar a unha base de estabilización.
Resulta difícil comprender como se puede sostener un sistema económico basado en la creación de faraónicas grandes superficies comerciales que incluso se publicitan con especiales a toda página en periódicos como La Voz de Galicia, hablando simplemente de espacios vacíos que todavía quedan por ocupar. Es el caso de un especial sobre un centro comercial en A Coruña situado en una antigua calle dedicada a la prostitución, la Rúa do Papagaio, donde se ha contruido una urbanización de élite con su correspondiente centro comercial respaldado por una cadena tan reputada como El Corte Inglés.
A pesar de la caida del poder adquisitivo de la gran mayoría de los ciudadanos de a pie, y de que encontrar un trabajo estable y fuera de la economía sumergida, resulta cáseque unha misión imposible, cada vez proliferan más las grandes superficies de hormigón, de espacios que mezclan lo público y lo privado buscando incrementar un consumo que, irremediablemente, se hace cada vez más rácano por la coyuntura económica y social mundial que nos ha tocado vivir. Estamos ligados a la curva descendente del ciclo económico que concluirá al llegar a una base de estabilización.
E a pesares de todo, de xeito sorpresivo seguen a aparecer novas superficies comerciais por todos os lados cheas de franquicias que moitas veces tardan poucos meses en pechar. Non vexo o sentido desta dinámica pero está claro que este reclamo está a busca de entrenar a novos consumidores.
Xusto cando se falaba tanto da protección dos dereitos dos menores agora estanse a achegar cada vez mais a población máis nova, cada vez máis escasa e preciosa. A estes novos templos do consumo, que tentan crear unha necesidade imperiosa de mercar cousas e marcas que nos leven cara algunha parte, e en concreto cara o triunfo do poder e dos cartos.
Construidos de xeito monumental e con estructuras tendentes a crear unha rotación de movemento e unha desubicación do consumidor para que tropece unha e outra vez cos reclamos das rotulacións suntuosas, especulares, futuristas ou retro, que crean un diálogo co subconsciente do comprador compulsivo que todos podemos levar dentro. Ademáis de levarnos a voltas e bombardearnos con mensaxes de benestar, lecicia, felicidade ou dunha meta cara onde é obrigado encamiñarse na dinámica do consumo e da cosificación e deprezación non só dos obxectos que nos propoñen como indispensables para chegar a ser algo, existir de cara a sociedade e non ser só un cero a esquerda ou un número vermello máis nas longas listas do paro ou, no peor dos casos, do desamparo.
Justo cuando se habla tanto de la protección de los derechos de los menores ahora el público objetivo de este consumo es cada vez más la población joven e infantil, cada vez más escasa y preciosa. A estos nuevos templos del consumo, que tratan de crear una necesidad imperiosa de adquirir cosas y marcas que nos guíen cara alguna parte, y, en concreto hacia el triunfo del poder y del dinero.
Construidos de forma monumental y con estructuras tendentes a crear una rotación de movimiento y una desubicación del consumidor para que tropiece una y otra vez con los reclamos de las rotulaciones suntuosas, especulares, futuristas o retro, que crean un diálogo con el subconsciente del comprador compulsivo que todos podemos llevar dentro.
Además de llevarnos a vueltas y bombardearnos con mensajes de bienestar, alegría, felicidad o de una meta hacia la que es obligado encaminarse en la dinámica del consumo y de la cosificación y depreciación no solo de los objetos que nos proponen como indispensables para llegar a ser algo, existir de cara a la sociedad y no ser solo un cero a la izquierda o un número rojo más en las largas listas del paro, o, en el peor de los casos, del desamparo.
Agora que todo se usa e se tira cunha rapidez cada vez máis vertiginosa, as persoas e o noso entorno parecen ter un valor nimio, escaso, que se depreza por momentos. Mentres movémonos coma reses marcadas por gandeirías que poucas veces sabemos de onde veñen ou que pretenden convertíndonos en involuntarios obxectos publicitarios, do triunfo, da derrota, da integración ou da progresiva desintegración da sociedade. Somos actores involuntarios baixo a atenta mirada das videocámaras de vixiancia e os microchips para simplicar lo que somos nunha cadea numérica. Unha idea que naceu vinculada ao fascismo e ao exército.
Ahora que todo se usa y se tira con una rapidez cada vez más vertiginosa, las personas y nuestro entorno parecen tener un valor nimio, escaso, que se deprecia por momentos. Mientras, nos movemos como reses parcadas por ganaderías que pocas veces sabemos de donde proceden o qué pretenden convirtiéndonos en involuntarios objetos publicitarios, del triunfo, la derrota, la integración o la progresiva desintegración social.
Somos actores involuntarios bajo la atenta mirada de las videocámaras de vigilancia y de los microchips para simplificar lo que somos en una cadena numérica. Una idea que nació vinculada al fascismo y al ejército.
Mónica González Alonso
miércoles, 11 de marzo de 2009
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
