O MEU MAR. MI MAR

Na praia de Samil nacín, crecín.
Nas súas ondas aboiei, xoguei
afundín, saín de novo á superficie.
Do seu sal aprendín o sabor,
das súas algas a cor, do seu aire o arrecendo
Do camiñar das súas xentes, o sorriso.
Da súa contaminación aborrecín.
Da súa supervivencia a pesares de todo,
me admirei.
Na súa area camiñarei para sempre
cos pes espidos.
O meu embigo. O meu Vigo.

En la playa de Samil he nacido, he crecido.
Sobre sus olas he flotado, he jugado,
me he hundido, he salido de nuevo a la superficie.
De su sal he aprendido el sabor,
de sus algas el color, de su aire el aroma.
Del caminar de sus gentes, la sonrisa.
Su contaminación la he aborrecido.
De su supervivencia, a pesar de todo, me he admirado.
En su arena caminaré para siempre

con los pies desnudos.
Mi ombligo. Mi Vigo.